با درود دوستان گرامی
دوستان از این به بعد برای بازدید از وبلاگ خاندان پهلوی به آدرس زیر مراجعه کنید.
با سپاس فراوان
بدرود
نوشته شده در شنبه دهم اسفند 1387 ساعت 20:43 توسط یکی از آزادی خواهان ایران
ویدیو ایران سیاه و سفید
http://www.youtube.com/watch?v=mX0_lcGjTks
نوشته شده در دوشنبه پنجم اسفند 1387 ساعت 20:28 توسط یکی از آزادی خواهان ایران
اعتراض کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران به اجرای حکم شلاق دوزن فعال حقوق کارگری
کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران احکام شلاق دو نفر از زنان مدافع حقوق کارگران در ایران به جرم شرکت در مراسم جشن اول ماه می را محکوم کرد.
بنا بر گزارش منابع محلی، سوسن رازانی و شیوا خیرآبادی در زندان مرکزی سنندج در استان کردستان شلاق خوردند. رازانی ۷۰ ضربه و خیرآبادی ۱۵ ضربه شلاق خوردند.
هادی قائمی؛ سخنگوی کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران در این باره گفت: “اجرای این احکام غیر انسانی و سبعانه شلاق نشان دهنده بی احترامی کامل به حقوق شهروندان ایرانی توسط باند تندروهای داخل قوه قضائیه است که مصمم هستند که کارنامه حقوق بشر ایران را به پائین ترین سطح ممکنه برسانند.”
شعبه ۱۰۱ دادگاه جزایی سنندج رازانی را به ۹ ماه حبس تعلیقی و ۷۰ ضربه شلاق و خیرآبادی را به ۴ ماه حبس تعلیقی و ۴۰ ضربه شلاق محکوم کرده بود. دادگاه تجدید نظر حکم دادگاه بدوی رازانی را تائید کرد و ضمن تائید حکم زندان خیرآبادی، ضربات شلاق او را از ۴۰ ضربه به ۱۵ ضربه کاهش داد. خانم رازانی و خیرآبادی روز ۲۷ بهمن ماه ۱۳۸۷ از نتیجه دادگاه تجدید نظر مطلع شدند. هر دو این افراد بخاطر شرکت در جشن اول ماه می سال ۲۰۰۸ میلادی در سنندج محاکمه شدند.
دادگاه همچنین برای دو نفر دیگر از فعالان حقوق کارگری، عبدالله خانی و سید غالب حسینی که در همان جشن اول ماه می سال ۲۰۰۸ شرکت کرده بودند احکام زندان و شلاق صادر کرد.
سال گذشته قوه قضائیه کارگرانی را که در جشن اول ماه می شرکت کرده بودند محاکمه و به شلاق محکوم کرده بود.دادگاه انقلاب سنندج در تاریخ ۲۷ بهمن ماه ۱۳۸۶ برای یازده نفر از کارگرانی که در جشن اول ماه می شرکت کرده بودند حکم شلاق و جریمه نقدی ۲۰۰ هزار تومانی صادر کرد.در همان روز احکام ده ضربه شلاق سه نفر از کارگران به نامهای صادق امجدی، فارس گویلیان و حبیب الله کلکانی اجرا شد.
کارگرانی ایرانی که برای تشکیل اتحادیه های مستقل کارگری خود تلاش می کنند با سرکوبهای مستمر دولتی مواجه می شوند. دولت و قوه قضائیه بطور مرتب برای زندانی کردن و به سکوت کشاندن کارگران سیستم قضایی را مورد سوء استفاده قرار داده است.
کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران از مقامات ایرانی خواست که به الزامات حقوقی بین المللی خود در به رسمیت شناختن حقوق بنیادین کارگران در آزادی تشکل و تشکیل اتحادیه های کارگری برای حفاظت از منافع کارگران پایبند باشد. این حقوق در ماه ۲۲ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران از امضا کنندگان آن است به رسمیت شناخته شده است. همچنین ایران که از اولین اعضای سازمان جهانی کار میباشد موظف به رعایت این حقوق میباشد. هادی قائمی در مورد وضعیت کارگران در ایران گفت: “کارگران در ایران در وضعیت اسفبار موجود اقتصادی در سختی بسیار شدید بسر می برند. در این وضعیت این یک فوریت است که کارگران بتوانند بطور دسته جمعی مذاکره کنند و از حقوق و منافع خودشان حمایت کنند.”
کمپین بین المللی حقوق بشر همچنین از مقامات قضایی و نمایندگان مجلس خواست که مجازات غیر انسانی شلاق را از مجموعه قوانین مجازات حذف کنند. قائمی در این مورد چنین ادامه داد: “در حال حاضر که مجلس مشغول بررسی قانون جدید مجازات اسلامی است لازم است که حکم شلاق بعنوان یک مجازات از مجموعه قوانین حذف بشود. “
کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران
عبادی اجرای حکم شلاق برای فعالان کارگری را محکوم کرد
شیرین عبادی، رئیس کانون مدافعان حقوق بشر، اجرای احکام شلاق برای دو زن مدافع حقوق کارگران در شهر سنندج را محکوم کرد.
بنا بر گزارش منابع محلی، سوسن رازانی و شیوا خیرآبادی، چهارشنبه گذشته در زندان مرکزی سنندج در استان کردستان شلاق خوردند.
مجازاتی که از سوی دادگاه تجدید نظر سنندج صادر شده بود، ۷۰ ضربه شلاق و ۹ ماه حبس تعلیقی برای سوسن رازانی و ۱۴ ضربه شلاق و ۴ ماه حبس تعلیقی برای شیوا خیرآبادی بود.
این احکام شلاق، به گفته کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران، به خاطر شرکت خانمها رازانی و خیرآبادی در مراسم اول ماه مه، روز جهانی کارگر سال جاری در سنندج صادر شده بود.
این دو مدافع حقوق کارگران همراه با دو فعال حقوق کارگری، به نامهای عبدالله خانی و سید غالب حسینی، در روز جهانی کارگر در سنندج بازداشت شده بودند.
بر اساس گزارش ها، آقایان خانی و حسینی نیز به زندان و شلاق محکوم شده اند.
شیرین عبادی، رییس کانون مدافعان حقوق بشر و برنده جایزه صلح نوبل، در این مورد در گفتوگو با «رادیو فردا» اشاره کرد:«کنوانسیون منع شکنجه، مجازاتهایی را که جنبه آزار بدنی دارد، در ردیف شکنجه شناخته و ممنوع اعلام کرده است.»
وی افزود:« شلاق هم از مصادیق اینگونه مجازاتهاست. بنابراین، در ضوابط حقوق بشر، مجازات شلاق ممنوع است و من متأسفم که افرادی به علت فعالیتهای کارگری به شلاق محکوم شدند؛ یعنی مجازاتی که برخلاف ضوابط حقوق بشر است.»
«بیاحترامی کامل به حقوق شهروندان ایرانی»
علاوه بر رئیس کانون مدافعان حقوق بشر، کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران نیز احکام شلاق دو نفر از زنان مدافع حقوق کارگران را محکوم کرده است.
هادی قائمی، سخنگوی کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران، در این باره گفته است: «اجرای این احکام غیر انسانی و سبعانه شلاق، نشان دهنده بیاحترامی کامل به حقوق شهروندان ایرانی توسط باند تندروهای داخل قوه قضائیه است که مصمم هستند کارنامه حقوق بشر ایران را به پایینترین سطح ممکن برسانند.»
این نخستین احکام شلاق نبوده که برای فعالان مرتبط با مسایل کارگری به اجرا درآمده است.
در سال گذشته نیز دادگاه انقلاب سنندج، ۱۱ تن از کارگران بازداشت شده در مراسم روز جهانی کارگر در سنندج را هر یک به تحمل ۱۰ ضربه شلاق محکوم کرد که این احکام از جمله برای صادق امجدی، فارس گویلیان و حبیبالله کلکانی به اجرا درآمدند.
اجرای این احکام شلاق، انتقادهای گستردهای را در میان سازمانهای حقوق بشری، کارگری و سیاسی در داخل و خارج از ایران به همراه داشت.
این موضوع باعث شد که آیتالله هاشمی شاهرودی، رئیس قوه قضاییه، دستور توقف اجرای احکام ۱۰ ضربه شلاق برای سایر فعالان کارگر را صادر کند.
«دادگاهها کاری نکنند که ایران متهم به نقض حقوق بشر شود»
خانم عبادی در گفتوگو با رادیو فردا به این پرسش که چرا فعالان کارگری به تحمل شلاق محکوم میشوند، پاسخ داد:« اصولاً فعالیت برای احقاق حقوق کارگران، نه تنها نباید ممنوع باشد، بلکه باید مورد تحسین و ستایش جامعه نیز برخوردار شود، زیرا شق بالای حقوق بشر، حمایت از کارگران و طبقهای است که نیازمند حمایتهای حقوق بشری هستند.»
رئیس کانون مدافعان حقوق بشر اضافه کرد:« در عین حال، چنین فعالیت هایی دارای جنبه سیاسی نیستند. این فعالیتها، یک خواست مدنی و کارگری هستند.»
او از اینکه یک نفر به خاطر شرکت در مراسم اول ماه مه، روز جهانی کارگر، محاکمه و محکوم به تحمل ضربات شلاق بشود، ابراز تأسف کرد و ابراز امیدواری کرد: «دادگاهها متوجه اینگونه مسایل باشند و بیش از این، کاری نکنند که ایران باز هم متهم به نقض حقوق بشر بشود.»
با این همه، به گفته کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران، «کارگرانی ایرانی که برای تشکیل اتحادیههای مستقل کارگری خود تلاش میکنند، با سرکوبهای مستمر دولتی مواجه میشوند. همچنین دولت و قوه قضاییه به طور مرتب، برای زندانی کردن و به سکوت کشاندن کارگران، سیستم قضایی را مورد سوءاستفاده قرار داده است.»
در این خصوص، میتوان به مواردی مانند بازداشت منصور اسانلو و ابرهیم مددی، رهبران سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، و محاکمه پنج تن از رهبران سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه اشاره کرد.
کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران از مقامات ایرانی خواست «به الزامات حقوقی بینالمللی خود در به رسمیت شناختن حقوق بنیادین کارگران در آزادی تشکل و تشکیل اتحادیههای کارگری برای حفاظت از منافع کارگران پایبند باشد.»
اشاره این سازمان حقوق بشری به ماده ۲۲ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی است که ایران از امضاکنندگان آن بوده و آن را به رسمیت شناخته شده است.
هادی قائمی، سخنگوی کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران، در مورد وضعیت کارگران در ایران گفت: «کارگران در ایران در وضعیت اسفبار موجود اقتصادی در سختی بسیار شدید به سر میبرند. در این وضعیت، کارگران باید بتوانند به طور دسته جمعی مذاکره و از حقوق و منافع خود حمایت کنند.»
کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران همچنین از مقامات قضایی و نمایندگان مجلس خواست مجازات غیر انسانی شلاق را از مجموعه قوانین مجازات حذف کنند.
بهروز کارونی
رادیو فردا
نوشته شده در دوشنبه پنجم اسفند 1387 ساعت 20:22 توسط یکی از آزادی خواهان ایران
نیمی از زنان در ایران تجربه خشونت خانگی داشته اند
براساس تحقیقی که روی زنانه خانه دار متاهل ساکن شهر تهران انجام شده نیمی از این زنانه خانه دار تجربه خشونت خانگی داشته اند و بیشتر آنها (۶/۶۱ درصد) غیر از صبر و تحمل اقدام دیگری را در برابر این معضل انجام نداده اند. مریم زمانی در پایان نامه کارشناسی ارشد خود (۱۳۸۷) با بررسی ۳۸۴ نفر از زنانه خانه دار ساکن تهران که متاهل بوده و در زمان تحقیق شاغل نبوده اند به از این نتیجه رسید که ۲/۴۸ درصد این زنان تجربه خشونت خانگی از سوی همسر را داشته اند و ۵۵ درصد آنها تجربه خشونت روانی، ۶/۷ درصد خشونت جسمی، ۳/۹ درصد خشونت مادی را داشته اند و ۲۸ درصد آنها نیز تمام اشکال خشونت را تجربه کرده اند.
مریم زمانی که در پژوهش خود میزان آگاهی زنان از حقوق فردی و اجتماعی شان را مورد بررسی قرار داده متوجه شد که بیشتر زنان یعنی ۶/۶۱ درصد صبر و تحمل را در برابر این مشکل در پیش گرفته اند و اقدام دیگری انجام نداده اند.
نتایج این تحقیق همانند نتایج بررسی سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۰۵ است که براساس آن گزارش در کشورهای بنگلادش، برزیل، پرو، ژاپن، تایلند، تانزانیا، اتیوپی، نامیبیا و… ۵۵ تا ۹۵ درصد زنانی که مورد بدرفتاری قرار می گیرند هرگز در جست وجوی خدمات رسمی نبوده اند و این عدم تمایل شاید حاکی از ناآشنایی زنان با خدمات رسمی یا روند استفاده از آن باشد.براساس پژوهشی که زمانی انجام داده است، اقدام ۱۴/۱ درصد زنان خانه داری که مورد خشونت خانگی قرار گرفته اند، قهر کردن بوده و ۵/۱۳ درصد نیز مقابله به مثل کرده اند و تنها ۸/۳ درصد شکایت و تهدید به طلاق در این مواقع را انجام داده اند.
۳/۴ درصد نیز تهدید به خودکشی یا اقدام به خودکشی کرده و بازهم تنها ۵/۰ درصد به مراکز مشاوره مراجعه کرده اند.از زنان مورد بررسی در این تحقیق ۴۴ درصد دیپلم، ۲۵ درصد ابتدایی یا راهنمایی، ۱۰ درصد لیسانس، هفت درصد بی سواد، هفت درصد فوق دیپلم و دو درصد فوق لیسانس بوده اند و ۲۸ درصد آنها سابقه اشتغال داشته اند.هنگامی که از این زنان پرسیده شد که چه حمایتی به آنها در برابر خشونت خانگی کمک می کند با بیشترین فراوانی، ۵/۳۷ درصد پاسخی به این سوال نداده اند و ۸/۱۳ درصد هم ترکیبی از حمایت های خانواده، حمایت مالی، حمایت مسوولان و آگاه سازی را مطرح کرده اند.۲/۱۱ درصد هم آگاه سازی زنان از حقوق شان و ۷/۱۱ درصد حمایت قانونی از زنان را مطرح کرده اند.در نتیجه بیشتر زنان ترکیب چند حمایت را موثر دانسته اند و آگاهی دادن به زنان در مورد حقوق شان و نیز تغییر قوانین و حمایت های قانونی، از انواع حمایت هایی بوده که درصد بیشتری از زنان خواستار آنها هستند و آن را موثر می دانند.
از یافته های دیگر این پژوهش آن بود که تعداد فرزندان در میزان آگاهی زنان از حقوق خانوادگی شان موثر است به طوری که با کاهش تعداد فرزندان آگاهی بیشتر شده است .همچنین نتایج این تحقیق نشان می دهد زنانی که بیش از ۳۰ سال از زمان ازدواج آنها می گذرد و آنهایی که کمتر از یک سال از زمان ازدواج شان می گذرد، کمترین میزان آگاهی از حقوق خانوادگی را نسبت به سایرین داشته اند و کسانی که بین ۱۶ تا ۲۰ سال از زمان ازدواج شان می گذرد، بیشترین آگاهی را دارند.
از نتایج دیگر این تحقیق آن است که شغل همسر در میزان آگاهی از حقوق خانوادگی تاثیر دارد و زنانی که شغل همسر خود را مشاغل آموزشی، کارمند، مهندسی و نظامی عنوان کرده اند بیشترین آگاهی را دارند و مشاغل آزاد، بازنشسته و مغازه دار نسبت به سایرین آگاهی کمتری از حقوق خانوادگی خود دارند. از سوی دیگر تحصیلات همسر زنان هم به میزان آگاهی آنها از حقوق خانوادگی شان تاثیر داشته است.همچنین تحصیلات خود زنان هرچه افزایش یافته، آگاهی آنها نیز از حقوق خانوادگی بیشتر شده و آنهایی که سابقه اشتغال داشته اند، به حقوق خود آشناتر بوده اند .
مهرزاد غنی پور
سرمایه
نوشته شده در یکشنبه چهارم اسفند 1387 ساعت 23:1 توسط یکی از آزادی خواهان ایران
سوم اسفند و بر آمدن رضا شاه گرامی باد
دکتر احمد پناهنده
فردا سوم اسفند ماه است. هشتاد و هشتت سال پیش در چنین روزی تاریخ نوین ایران با دست ِ توانا و پایداری و پایمردی معمار آن رضاشاه ورق خورد و جوانه های ِ جهش ِ پرواز وار ِ سازندگی و مدرن شدن در همه سویش از دل یخبندان ِ زمستان ِ سیاه ِ عقب ماندگی ِ جامعه ی قبیله ای سَرَک کشیده بودند تا در بهار ِ در راه، گلی به لبخند شادمانی بازکنند.
اگر تا دیروز چشمان غبار گرفته ی ما از دیدن و تماشا کردن زیباییها، سازندگی ها، مدرن شدن ها و شادمانی ها نفرت داشت و عمد داشتیم بدون آگاهی، کورکورانه بر هر نوآوری یورش ببریم و در عوض با شتابی بی همتا در مأتحت سردمداران عقب گرایی چه از نوع ولایی و چه ازنوع کمونیستی ِ موجودش فرو برویم.
امروز اما تاریخ، با فروتنی ِ شکیبایش، آیینه ی زمان را در برابر ما گرفته است تا هر کدام افکار پوسیده و به غایت ارتجاعی و ضد ملی خود را در آن به تماشا بایستیم و ببینیم آنچه را که از روی شکم سیری و نادانی برآن تاختیم چه چیزی را جای آن بافتیم و یا ساختیم؟
فراموش نکنیم آنچه که اسکلت ایران امروزی را تشکیل میدهد همان ساختمانی است که به معماری رضاشاه ساخته شده و بوسیله ی پسرش گسترش یافته است.
و جای اندوه و تأسف بسیار است که حتی امروز هم افرادی با عینک کبود به آن دوران می نگرند و با تلاشی مرگ آسا، سر ِ آن دارند که از واقعیت بگریزند.
بارها نوشتم و باز هم می نویسم، تا وقتیکه عینک ِ کبود ِایدئلوژیک بر چشمان داریم قادر نیستیم فراتر از محفل ِخود را ببنیم زیرا دیوار ضخیم ِ ایدئولوژیک، مانع از تماشای ِ آنچه که از خودی نیست و در پشت دیوار جلوه گری می کند، می شود.
اما با همه فرار و گریز های ِ واقعیت ستیز ِ این افراد، جهت ِ آگاه نشدن، این قلم سر آن دارد که با تاباندن پروژکتور آگاهی دهنده بر جانشان، ذهن منجمدشان را بترکاند تا نور ِ آگاهی بخش در آن فرو رود.
زیرا نیک می دانم که چنین افرادی با تابش ِ الماس ِ آگاهی و تیزاب ِ روشتائی، زنگارهای تعصب و تیرگی ِ ذهن و خرد شان را که حاصل و میوه ی از خود بیگانگی است، می تراشد و ذوب می کند و جایش را با ظرفیت های ِ بی همتای عشق به وطن، دوستی ، صلح و آشتی و همگرایی جایگزین می نماید. هرچند دیوارهای ذهنی اینگونه افراد به قدری سیمانی و گچین است که در نظر اول چنین استنباط می شود که نور را برای نفوذ در اندرون ذهن و اندیشه شان، شانسی نیست. اما طبق قانون فیزیکو – شیمیایی بنام قانون " تونل اِفکت " نور و در اینجا آگاهی، دیوارهای بتونی و سیمانی ذهن را با ایجاد تونل می شکافد و راه به درونگاه ذهن پیدا می کند و از آن خارج می شود. هر چند این الماس ِ آگاهی و تیزاب ِ روشنایی در چنین اذهانی به سختی عبور می کند، اما مطمئناً عبور می کند.
در این باره جای ِ هیچ شک و شبهه ای برایم موجود نیست که اینگونه افراد ِ" پرت " در هپروت ِ آرمان شهر ایدئولوژیک، با این نغمه های زندگی آفرین، گوش و جانشان به سمفونی آگاهی و روشنایی آشنا می شود و پس از این آشنایی دگرگون کننده ی زندگی ِ گذشته که سراسر تاریک بوده و با نور در ستیز، در ردیف اولین کسانی قرار می گیرند که برای خریدن بلیط کنسرت آگاهی دهنده و روشنایی بخش از دیگران سبقت می گیرند. صحت این گفتار را می توان در تغییرات ِ اذهان خانواده ی " چپ " دید که سالها عادت کرده بودند از نور گریزان باشند و بسان حشرات از نور گریزان با تاریکی انس ویژه ای برقرار کنند. اما با فرو ریزی دیوار برلین و مردار شدن کمونیسم جهانی، بسیاری از این افراد ِ تاریک اندیش دیروزی، دیوار ذهنی شان فرو ریخت و از خود بیگانگی ِ تاریخی، به یگانگی ِ تاریخی روی آوردند و گذشته ی تاریکشان را نقد کردند.
این قلم سر آن دارد که با کسب ِ آگاهی ِ روشنایی آفرین و سوار بر تجربه تاریک ِ گذشته که خود معیاری برای ارزیابی درست دیدن است در حد توان و سواد خود، روشنایی و آگاهی و علم و معرفت را با دیگران تقسیم کند و در کنار آموختن از تاریخ و دیگران به همنوعان ِ خود بیاموزد. نیک می داند که مبارزه با جهل و خرافات و تیرگی و تاریکی بهایی سنگین را طلب می کند. اما چه باک برای فراهم آوردن آینده ای روشن، جان شیرینش را در طبق اخلاص به مردم با فرهنگ و زحمت کش و ستمدیده در طول و قرون اعصار هدیه کند.
تمامی تلاش زندگی و جوانی سوزش در این غربت غریب غرب در این راستا بوده است که بیاموزد و بعد بیاموزاند
نوشته شده در یکشنبه چهارم اسفند 1387 ساعت 22:59 توسط یکی از آزادی خواهان ایران
دکتر احمد پناهنده
فردا سوم اسفند ماه است. هشتاد و هشتت سال پیش در چنین روزی تاریخ نوین ایران با دست ِ توانا و پایداری و پایمردی معمار آن رضاشاه ورق خورد و جوانه های ِ جهش ِ پرواز وار ِ سازندگی و مدرن شدن در همه سویش از دل یخبندان ِ زمستان ِ سیاه ِ عقب ماندگی ِ جامعه ی قبیله ای سَرَک کشیده بودند تا در بهار ِ در راه، گلی به لبخند شادمانی بازکنند.
اگر تا دیروز چشمان غبار گرفته ی ما از دیدن و تماشا کردن زیباییها، سازندگی ها، مدرن شدن ها و شادمانی ها نفرت داشت و عمد داشتیم بدون آگاهی، کورکورانه بر هر نوآوری یورش ببریم و در عوض با شتابی بی همتا در مأتحت سردمداران عقب گرایی چه از نوع ولایی و چه ازنوع کمونیستی ِ موجودش فرو برویم.
امروز اما تاریخ، با فروتنی ِ شکیبایش، آیینه ی زمان را در برابر ما گرفته است تا هر کدام افکار پوسیده و به غایت ارتجاعی و ضد ملی خود را در آن به تماشا بایستیم و ببینیم آنچه را که از روی شکم سیری و نادانی برآن تاختیم چه چیزی را جای آن بافتیم و یا ساختیم؟
فراموش نکنیم آنچه که اسکلت ایران امروزی را تشکیل میدهد همان ساختمانی است که به معماری رضاشاه ساخته شده و بوسیله ی پسرش گسترش یافته است.
و جای اندوه و تأسف بسیار است که حتی امروز هم افرادی با عینک کبود به آن دوران می نگرند و با تلاشی مرگ آسا، سر ِ آن دارند که از واقعیت بگریزند.
بارها نوشتم و باز هم می نویسم، تا وقتیکه عینک ِ کبود ِایدئلوژیک بر چشمان داریم قادر نیستیم فراتر از محفل ِخود را ببنیم زیرا دیوار ضخیم ِ ایدئولوژیک، مانع از تماشای ِ آنچه که از خودی نیست و در پشت دیوار جلوه گری می کند، می شود.
اما با همه فرار و گریز های ِ واقعیت ستیز ِ این افراد، جهت ِ آگاه نشدن، این قلم سر آن دارد که با تاباندن پروژکتور آگاهی دهنده بر جانشان، ذهن منجمدشان را بترکاند تا نور ِ آگاهی بخش در آن فرو رود.
زیرا نیک می دانم که چنین افرادی با تابش ِ الماس ِ آگاهی و تیزاب ِ روشتائی، زنگارهای تعصب و تیرگی ِ ذهن و خرد شان را که حاصل و میوه ی از خود بیگانگی است، می تراشد و ذوب می کند و جایش را با ظرفیت های ِ بی همتای عشق به وطن، دوستی ، صلح و آشتی و همگرایی جایگزین می نماید. هرچند دیوارهای ذهنی اینگونه افراد به قدری سیمانی و گچین است که در نظر اول چنین استنباط می شود که نور را برای نفوذ در اندرون ذهن و اندیشه شان، شانسی نیست. اما طبق قانون فیزیکو – شیمیایی بنام قانون " تونل اِفکت " نور و در اینجا آگاهی، دیوارهای بتونی و سیمانی ذهن را با ایجاد تونل می شکافد و راه به درونگاه ذهن پیدا می کند و از آن خارج می شود. هر چند این الماس ِ آگاهی و تیزاب ِ روشنایی در چنین اذهانی به سختی عبور می کند، اما مطمئناً عبور می کند.
ادامه را در ادامه مطلب بخوانید !!!
با سپاس از وبسایت ایران ب ب ب
ادامه مطلب
نوشته شده در شنبه سوم اسفند 1387 ساعت 23:53 توسط یکی از آزادی خواهان ایران
یکی دیگر از سربازان راه رهائی ایران
از بین ما رفت
کوروش احمدی عزیز درگذشت
روانش شاد و یادش گرامی باد
کوروش احمدی نازنین دلاور مبارز سرزمین ایران در کشور ترکیه درشهر وان چشم از جهان فروبست .
کوروش احمدی عزیز سال ها به جرم آزادیخواهی در زندان رژیم خونخوار جمهوری کثیف اسلامی بود تا بالاخره مجبور به ترک سرزمین مادری شد و فعالیت سیاسی خود را علیه رژیم خونخوار جمهوری کثیف اسلامی در ترکیه ادامه داد ولی شوربختانه روز دوشنبه 28 بهمن ماه 2567 شاهنشاهی مطابق با 16 فوریه 2009 با مرگ ناگهانی به علت مرگ مغزی در اوج جوانی چشم از جهان فروبست .
همزمان هم اندیشان و ایرانیاران
کوروش احمدی دلاوران مبارز سرزمین ایران و مسئول دفتر هماهنگی جنبش سیاسی اجتماعی " پیروان نظام مشروطه به پادشاهی رضا شاه دوم " در ترکیه ، درشهروان چشم از جهان فروبست .
کوروش احمدی سالها بجرم آزادیخواهی در زندان جمهوری اسلامی بود تا بالاخره مجبور به ترک سرزمین مادری شد و فعالیت سیاسی خودرا علیه جمهوری اسلامی در ترکیه آغاز نمود ولی شوربختانه روز دوشنبه 28 بهمن ماه 2567 شاهنشاهی مطابق با 16 فوریه 2009 با مرگ ناگهانی در اوج جوانی چشم از جهان فروبست .
بدین وسیله شورایعالی ، شورای مرکزی و کلیه اعضائ این جنبش در گذشت این همرزم مبارز را به همسر ، فرزندان ، بازماندنگان ، همرزمانش و کلیه آزادیخواهان و مبارزین راه رهائی ایران صمیمانه تسلیت میگوید ، روانش شاد یادش گرامی باد
پاینده ایران ، جاوید شاه و آیین پرافتخار پادشاهی
دفتر سیاسی مرکزی
followersofthe_princeRP@yahoo.com
or fax—818.4.74.74.74
http://www..rppiran.org/
وبسایت پیروان نظام مشروطه به پادشاهی رضا شاه دوم
http://shprpdnturkey.blogspot.com/
نوشته شده در چهارشنبه سی ام بهمن 1387 ساعت 14:43 توسط یکی از آزادی خواهان ایران
نه آب نه برق رايگان مي خواهيم
نه كاخ نه گنج شايگان مي خواهيم
نه يك ز هزار آرمان مي خواهيم
امروز گرسنه ايم نان مي خواهيم
در پی استقبال مردم عزیز از فراخوان ما نان می خواهیم
دوباره تمدید شد.
ساحل افتاد و گفت:
گر چه بسی زیستم هیچ نه معلوم نشد
آ ه که من کیستم
موج ز خود رسته ای تیز خرامید و گفت:
موجم اگر می روم گر نروم نیستم
زمزمه ی جویبار حاصل یک بودن است
غرش سیل ام کنون گر نروم نیستم
هستم اگر می روم گر نروم نیستم
در پی این عاشقان گر نشوم کیستم؟
http://pahlavit.persiangig.com/image/ch1/nan2_5__09.jpg
نوشته شده در چهارشنبه سی ام بهمن 1387 ساعت 14:34 توسط یکی از آزادی خواهان ایران
۲۷ اسفند ماه
۴ شنبه سوری امسال با شکوه تر از هر سال
با فریاد ما هستیم
http://pahlavit.persiangig.com/image/ch1/4shanbehsori.jpg
نوشته شده در چهارشنبه سی ام بهمن 1387 ساعت 14:14 توسط یکی از آزادی خواهان ایران
صفحه نخست | پست الکترونيک | بلاگفا | قالب هاي پارسي
